10/11 augustus 1975

In het donker liggen dorp en stad,

opeens een flits en een harde knal

naar beneden vliegt een vuurrode bal

en slaat in een huis een eindeloos gat.

De mensen worden in alle richtingen verstrooid

niemand kan nog hulp bieden,

zélfs niet de dapperste lieden.

De mens heeft zijn eigen vernietiging voltooid.

Daags daarna zoekt men in het puin

sommige lopen daar te jammeren of te wenen

anderen zijn stil en lopen op hun tenen,

want men bidt bij de doden in de tuin.

Zo zal het voor altijd doorgaan

want de mens wil geen vrede maar pijn.

Eens zal het afgelopen zijn,

wanneer alle mensen door oorlog en geweld zijn vergaan.